Het meest verre punt van onze reis: Yellowstone Park

Dit Gebied wilden we heel graag zien, daar hebben we al die mijlen voor afgelegd.
En het is de moeite waard gebleken, wat een prachtig, gevarieerd landschap.
Het is wat spectaculairder dan de Grand Canyon.

Vanuit westelijke richting rijden we het park in en gelijk voel je aan de luchtdruk dat we stijgen. Boven op de pas staan we in de sneeuw. Toch gek, we hebben geen haarspeldbocht gehad , wat toch meestal in zwitserland en Oostenrijk gebruikelijk is.
Volgens mensen op de camping had het daar vorige week nog gesneeuwd.

Als we onze weg vervolgen rijden we door een gebied waar een aantal jaren geleden bosbrand is geweest. Als die kale dode stokken die omhoog steken is wel een triest gezicht. Toch kun je ook hier zien dat de eerste dennenboompjes alweer zijn ontstaan. Het duurt alleen lang voordat het weer een flink bos is.
De paarse bloemen lijken wel familie van de lupine,ik weet  niet of dat echt zo is.

En .........eindelijk, daar zijn ze ....de bisons!
Dat is het spannende van deze tocht door het park, wat zullen we zien?
Herten,beren,  wolven....

Een hele kudde bisons

Je moet goed kijken...die zwarte stipjes dat zijn ze!  Een hele kudde. Dat is sensatie, we staan gelijk in file,  want iedereen wil kijken en foto's maken. De weiden zijn erg drassig ,maar ze lopen er rustig doorheen.

De eerste geisers, dat is toch wonderbaarlijk.Dat spuit zomaar uit de aarde.Je mag niet dichtbij komen want je kunt je eraan verbranden.Het ruikt er behoorlijk ( niet lekker dus)