St. George in Utah

Pfft, we zitten nu 150 km zuidelijker als vanmorgen en gelijk is het weer om te puffen. Tegen de 41 graden aan .  Het is nog ongeveer 120 mijl tot Las Vegas. Op deze camping blijven we 2 nachten staan.
St.George is een hele  grote stad en daar moesten we behoorlijk door heen om de camping te vinden!

Bij de ingang van de camping. Ik vond dat bordje zo leuk klinken.. dog walk. We hebben veel honden op de campings gezien. Er is vaak een uitlaatveld en een speelveld soms zelfs met toestellen.

Onderweg moesten we door de bruine wolk van een bosbrand. Alweer helaas.
Hier twee foto's

brand nog voor ons

Het is ongelooflijk hoe groot zo'n bruine wolk kan zijn! Echt kilometers lang.

Dit was toen we ernaast reden. Brand schijnt gisteren begonnen te zijn. Er stond een vreselijk harde wind. Dat was niet fijn rijden. Maar zo'n vuur wordt dan extra aangewakkerd.

De onderstaande zon gisteren avond! Die donkere wolk bleek dus de brandwolk te zijn. Ik had nog nooit een rode zon gezien, jullie wel?

Het idee dat het er bijna op zit,maakt me wat weemoedig. Het is hier zo fantastisch.

Alles is naar ons zin. De camper bevalt goed, de campings waren goed, prachtige landschappen hebben we voorbij zien komen.

We zijn gezond, we hebben veel leuke mensen ontmoet. Fijne gesprekken gevoerd, soms wel even schakelen naar het Duits. 

Elke dag een dankjewel naar boven gestuurd ,omdat we dit allemaal mee mogen maken.
We mogen helemaal  niet klagen!

Maar op onze leeftijd vraag je je wel af of we dit nog eens kunnen /mogen doen?
Komen we hier ooit nog eens terug?

Op een ATV door Bryce Canyon.

Ja ja , op zo'n ATV ( all terrain vehikle) rijden,dat leek Henk wel wat. Nu bleek bij de ingang van het park,dat er tochtjes georganiseerd werden op zo'n voertuig.
Dus ons opgegeven. Om half11 vertrekken.

Misschien niet helemaal te herkennen?
Zie ook het grachtige landschap op de achtergrond. Na deze stop gingen we ook door het water, enig! Wel natte voeten...

Dat vond ik het allerleukste. Ik had er ook nog wel even willen stoppen om wat foto's te maken. Maar ja, dat was een beetje moeilijk.
Onze gids vertelde dat het water daar stroomde omdat de mormonen rond 1870 daar een kannal hadden gegraven ( met het handje natuurlijk ) van 7 mijl.
Om op die manier in de vallei ook water te hebben.

Het was erg leuk om te doen. Na afloop werden we met perslucht van alle stof ontdaan.

Bezoek aan een winkel waar ze edelstenen en ander soorten steen verkochten. Het was interessant omdat ze daar ook stenen slepen. Voor het slijpen heb je waternodig, vandaar dat waterrad.

Versteende boomstam.

Buiten stonden wel vijf van deze brokken versteende bomen. De bovenkant hebben ze gepolijst. Hele mooie structuren en kleuren zitten erin. De doorsnee varieerd van  40 tot 70 cm. en zeker 70 cm hoog. Prijs varieerde van 5000 tot 18000 dollar.
Paste helaas niet in de koffer, ha ha!

Het meest snel veranderende landschap ter wereld! Bryce Canyon.

Voor geologen is dit een zeer interessant gebied.Ik weet niet of jullie geinteresseerd zijn over hoe dit landschap is ontstaan. ( anders sla je het maar over)
vroeger , miljoenen jaren geleden, was dit de bodem van de zee. Door het verschuiven van de aardplaten is een gedeelte daarvan naar boven gedrukt. De samensteling van deze grond is erg poreus. Wat gebeurd er nu bij erosie? de bovenkant begint op te lossen.
Vooral het regenwater heeft de grootste invloed hierop,de wind in mindere mate.
Zure regen lost de kalk op en in de winter als het vriest zet water in het gesteente uit en daardoor breekt het en spoelt het uiteindelijk met de regen weg.

Je raakt gewoon niet uitgekeken! We hebben een hele wandeling langs de rim gemaakt en elke keer kijk je weer met verbazing rond. Zo ontzaglijk mooi, al die kleuren...

Bij deze zag ik er een figuur in. De hoodoo ( soort torentje ) in het midden lijkt net op een lieve dino, die boven de rand uitkijkt.

Achter ons een natuurlijk ontstane brug.  Een selfie maken gaat steeds beter!
Je kunt zien dat op de bovenkant al heel wat gesteente weg gespoeld is. Uiteindelijk zal de brug verdwijnen, helaas.

Zoals jullie zien staan we daar niet alleen. Echt toeristen uit de hele wereld zijn daar.

gelukkig is het geen topdrukte en als je vroeg gaat is het nog heel rustig.

We raken heel langzaam aan verzadigd van alle indrukken.

Dus de laatste dagen doen we rustig aan. 

We hebben leuk contakt met de kinderen en kleinkinderen via whattsapp. Hetis wel geweldig dat dat mogelijk is, terwijl je aan de andere kant van de wereld zit! 

De kleinkinderen snappen alleen nog niet helemaal dat het bij ons avond is en bij hun op hetzelfde moment ochtend.

Waar we nu heel veel zin aan zouden hebben is een lekker hard, hollands bolletje met hollandse kaas! Want het brood hier is gelijk aan de ' kingkorn' van vroeger. ik weet niet of jullie dat iets zegt, maar dat is brood want minstens een week vers blijft.

Er zit niet veel smaak aan. En hollandse kaas is moeilijk verkrijgbaar, soms hadden we gouda kaas. Helaas kennen ze alleen de jonge kaas. En heel veel cheddar soorten.

Op weg naar Bryce Canyon

Vandaag waren we verstandig. We wilden niet meer zo lang autorijden en niet meer zoeken naar een camping , dus we hebben in de gids een camping uitgezocht vlakbij Bryce en telefonisch een plak gereserveerd.

De omgeving veranderd weer. De hoge bergen zijn verdwenen, er komt alweer wat rode grond tevoorschijn. En we zien onderweg heel veel irrigatie systemen die het land groen moeten maken. Voornamelijk gras, om hooi te kunnen maken voor het vee en de paarden. Die zien we ook veel onderweg.
Op onze vorige RV camp stonden we naast een plek waar rodeo's gehouden werden. De eerstvolgende zou 2 juli zijn. Pech...dan zijn we al weg. ik had het wel mee willen maken.

irrigatie te zien

De bergen en de vallei zijn weer prairie -achtig, droog en dor. Behalve waar geirrigeerd wordt en waar een rivier loopt.

We staan nu in Panquitch City . We blijven hier 4 nachten staan. Ze hebben hier een mooi zwembad , het weer is prima, we vermaken ons wel.

Onze buren. Zo kan het ook!

Gisteren zat het tegen.

Ja even een dag geen bericht! Het zat gisteren voor het eerst een keer tegen allemaal.
We vertrokken uit garden city met goede moed naar Salt Lake City.
Hier nog even de kaart voor jullie.

De bedoelingwas om in Saltlake City een een winkel op  te zoeken en dan vlak na deze stad een camping te zoeken.
Nou het liep toch even anders. Via Google hadden  we het adres van die winkel gevonden en op de Tom Tom geprogrammeerd.  Leek allemaal vlotjes te gaan, maar waar kwamen we uit?    ...in een woonwijk! Geen winkel te bekennen.
Opnieuw gegoogled en wat bleek... straatnummer en huisnummer verwisseld.
Moesten we weer 8mijl terug. Ja, ja, Saltlake City is groot, heel groot. Een 10 baans snelweg loopt dwars door de stad.

De Tom Tom bracht ons keurig voor de deur. Nu is het zo dat in de stad of in de buitenwijken, de winkels altijd bij elkaar liggen met een redelijke parkeergelegenheid. Dus die camper konden we makkelijk kwijt. Parkeergeld...wat is dat? Goed winkel viel iets tegen ,maar toch een paar leuke dingen kunnen kopen. (Op creatief gebied natuurlijk). Wij weer op pad, ook de stad uitkomen is geen probleem. Het stratenplan is heel anders dan bij ons. Het is alleen alleen rechtuit en haaks erop. Dus geen bochten en eenrichtingsverkeer weggetjes zoals bij ons en de snelweg loopt midden in de stad,  dus we waren er zo uit.
Het was trouwens wel wennen al die drukte, nadat we zolang in die afgelegen gebieden geweest

Zomaar wat woonhuizen.

Bijna Saltlake City uit zagen we een bord met supermarkt en besloten we toch nog even wat levensmiddelen in te slaan, je weet namelijk  niet of je nog weer wat tegenkomt. Reden we een verkeerd pad in , konden we niet keren. Wat een gedoe.

Toen weer verder. Opzoek naar een camping die in de gids stond. Helaas vol!

Niet erg, het is nog vroeg 15.00 uur. Volgende camping.... bleek niet te bestaan.

Inmiddels 75 km verder, ja een bord langs de weg met RV camp ok, die nemen we

Bleek nu allemaal vaste plaatsen te zijn.

Maar weer verder.

Enorme Waterval 

We kwamen onderweg nog wel prachtige dingen tegen, waaronder deze waterval. het was erg druk overal want het was zaterdag, iedereen was vrij!

Enfin om een lang verhaal kort te maken vonden we pas om half 8  een RV camp in een heel klein plaatsje Mount Plaesant. Wat waren we blij! en heel moe ook.

Je mag in Amerika nergens in het wild kamperen!

Onderweg hebben we trouwens ook nog 2 flinke ondelukken gezien! 

Nou ja, tot nu toe liep alles ook zo voorspoedig, dat dit er ook best bij kan!

We hebben het zo geweldig hier, niks hoeven, prachtige uitzichten  en ook heel veel leuke mensen gesproken!

Grand Teton national park

Als je het Yellostone park uitrijd aan de zuidkant rijd je zo dit park in. We hoefden niet te betalen deze keer.

In de berm zagen we veel bloemen. dat is ook wel de moeite waard om te laten zien.
Veel soorten die je bijons niet ziet. Ik weet dus ook niet hoe ze heten

Links en rechts van ons zijn hoge bergen met  spitse toppen, echt een ruw gebergte met bovenop nog sneeuw. De hoogte ligt ongeveer op 13.500 ft.

We stoppen in Garden City om 14.00 uur en gaan dan lekker even zwemmen. De temperatuur is hier weer aangenaam.

Nog een keer door Yellowstone

Om onze koers naar het zuiden op te pakken moeten we nog een keer door Yellowstone.  Dat is echt geen straf ,het is zo wonderbaarlijk wat je daar allemaal ziet.

Deze Amish people waren ook al iets apart. Het is een gezin met zes kinderen, 5 meisjes en een jongen. De meisjes en de moeder droegen allemaal dezelfde lange jaar en de moeder ook nog een kapje in het haar. de meisjes allemaal twee vlechten.
Daar ben je smorgens dan wel even zoet mee lijkt me om al dat haar te vlechten.
Aan het begin van onze vakantie zagen we ook al een Amish gezin, precies hetzelfde gekleed. Het blijft een vreemd gezicht, net of je even in 1880 kijkt.

Ze stonden , net als wij ,  naar deze waterval / kloof te kijken.

Als ik moet schatten is de kloof zo'n 600 m diep, ongelooflijk! En een snelheid waarmee dat water er doorheen stroomt!

Onderweg zagen we een vos! Hij liep midden op de weg.

Mensen midden op de weg om te fotograferen.

Wat een sensatie elke keer! Een aantal mijlen verderop zagen we een wolf lopen Heus!  Ik was te laat voor een foto helaas.

We gaan lopend op weg naar de Faithful geiser. Moet je kijken wat een landschap, de bomen gaan dood door de giftige stoffen, die uit de grond komen.Je moet geduld hebben want deze geiser spuit 1 keer in 45 minuten. Maar dan ook 40 meter hoog!

Een fantastische gezicht! 

Terug lopend naar de camper zagen we ook nog dit;

Een plas met zeer helder water, echt in en in blauw.

Wat een wonderbaarlijk landschap.  Eigenlijk is het ook wel eng,  er kan elk moment op een andere plek een geiser ontstaan! Ze waarschuwen ook dat je echt nergens mag lopen dan op de houten paden.

Dit was het laatste mooie schouwspel in het Yellowstone park.

West Yellowstone

Voordat we op vakantie gingen hadden wij al  een RV camp in West Yellowstone (Montana, onze 6e staat) gereserveerd, omdat de andere campings in Yellowstone national park zelf al vol waren. Via wat Amerikanen hoorden wij dat de boeking voor Yellowstone minimaal in januari al plaats dient te vinden om verzekerd te zijn van een kampeerplek in het park zelf.

                                              Het plaatsje West Yellowstone


Deze indiaan kwamen wij tegen in een winkel in West Yellowstone. Ze verkochten er alleen dingen die betrekking hebben op het leven van de indianen. Ze verkochten zelfs een originele baby drager uit die tijd. Erg leuk om te zien allemaal, leek wel een museum!

Het plaatsje West Yellowstone barst van de hotels, motels en restaurants. Ook veel bustochten met  touringcars en prive rondleidingen met chauffeur ($600 excl. lunch) werden aangeboden.
De volgende dag hebben we met de camper het noordelijke stukje van Yellowstone park verkend. Een trip van circa 200 km ( alles binnen het park) naar Mammoth Hot Springs, de Tower falls en weer terug naar ons Grizzly RV park.

Dit noordelijke gebied is een vulcanisch gebied, dwz.  in de aarde zelf bevind zich overal vulcanisme. In dit gebied ligt dat echter dicht aan de oppervlakte. Mede door de samenstelling van het gesteente in dit geval kalksteen, kan dat doorbreken naar buiten.
De  Mammoth springs van het park ontstaan door een volledig chemisch proces, waarbij kalksteen oplost door de zure / hete dampen en vervolgens met de verschillende mineralen (dus verschillende kleuren) weer als carbonaten neerslaan. Dit geeft een prachtig kleurenspectrum, waaraan de omringende bomen door de sulfide gassen bezwijken.

mammoth springs

Helaas kunnen we er niet dichterbij komen,waardoor de echte schoonheid niet zo goed te zien is. Het pad waarover we mogen lopen is helemaal afgebakend, want de grond is overal warm en er kan zo spontaan een nieuwe bron ontstaan.

Iets verderop komen we dan weer iets bijzonders tegen.

Deze waterval. 

Het stort vanuit een behoorlijke hoogte naar beneden, het geluid is oorverdovend.

De hoogte is 2x dat van de Niagarra watervallen. Is het niet geweldig?

Tower Falls

Tussendoor natuurlijk veel stoppen en om 14.00 uur lunchen. Dat doen we deze keer als volgt;  in de camper de generator starten, magnetron starten, burrito' s opwarmen,kaas erop , een biertje erbij en ondertussen van het fantastische uitzicht genieten.

De Canyon van de Yellowstone rivier

In deze prachtige kloof met zijn bijzondere gele steen zagen wij een koppel big horn sheeps op de rotsen. Wij hadden de indruk dat de rivieren in het park erg veel water bevatten, vanwege het slechte weer.

Dit gedeelte van het park was weer totaal anders dan het gedeelte wat wij gisteren  ( ( ( van oost naar west ) doorkruisd hebben. Van onze big seven op de bucket list (bison, beer, eland, wolf, vos, hert en wapiti) konden wij er inmiddels 3 aanstrepen.

Op deze foto zie je hoe gevaarlijk dicht de mensen naar de bisons toelopen!

De meeste incidenten in het park gebeuren met de bizons. Ze adviseren 60meter afstand te houden.

Voldaan , maar erg vermoeid door alle indrukken kwamen we weer op ons  Grizzly RV park aan. Daar hadden wij 2 nachten een z.g. dry spot (Daar wil  natuurlijk geen Amerikaan staan) . Op die plek is geen water en stroom en ook geen afvoer van vuil water. Dit betekende dat wij zelf moesten zorgen dat in onze RV alles vol (water en LPG) c.q. leeg (vuilwater en WC tanks) was.

En dit is prima gelukt .

Het meest verre punt van onze reis: Yellowstone Park

Dit Gebied wilden we heel graag zien, daar hebben we al die mijlen voor afgelegd.
En het is de moeite waard gebleken, wat een prachtig, gevarieerd landschap.
Het is wat spectaculairder dan de Grand Canyon.

Vanuit westelijke richting rijden we het park in en gelijk voel je aan de luchtdruk dat we stijgen. Boven op de pas staan we in de sneeuw. Toch gek, we hebben geen haarspeldbocht gehad , wat toch meestal in zwitserland en Oostenrijk gebruikelijk is.
Volgens mensen op de camping had het daar vorige week nog gesneeuwd.

Als we onze weg vervolgen rijden we door een gebied waar een aantal jaren geleden bosbrand is geweest. Als die kale dode stokken die omhoog steken is wel een triest gezicht. Toch kun je ook hier zien dat de eerste dennenboompjes alweer zijn ontstaan. Het duurt alleen lang voordat het weer een flink bos is.
De paarse bloemen lijken wel familie van de lupine,ik weet  niet of dat echt zo is.

En .........eindelijk, daar zijn ze ....de bisons!
Dat is het spannende van deze tocht door het park, wat zullen we zien?
Herten,beren,  wolven....

Een hele kudde bisons

Je moet goed kijken...die zwarte stipjes dat zijn ze!  Een hele kudde. Dat is sensatie, we staan gelijk in file,  want iedereen wil kijken en foto's maken. De weiden zijn erg drassig ,maar ze lopen er rustig doorheen.

De eerste geisers, dat is toch wonderbaarlijk.Dat spuit zomaar uit de aarde.Je mag niet dichtbij komen want je kunt je eraan verbranden.Het ruikt er behoorlijk ( niet lekker dus)

We zijn in Cody

Vandaag zijn wij , na een dagje uitrusten, op weg naar Cody vertrokken. Cody, de bekende stad van Buffalo Bill, bevindt zich aan de oostelijke ingang van het Yellowstone park. Onderweg door het Big Horn mountain National park kwamen wij in de mist en de regen terecht.

op weg naar de top van de bergpas

                                      ons uitzicht in de mist

In dit nationale park wemelt het van de campgrounds en worden er veelal tochten te paard en quads georganiseerd en uitgevoerd. Boven op de top van de bergpas klaarde het weer op en konden wij zowaar weer een blauwe lucht herkennen.

Tensleep Creek

OP weg naar beneden zagen wij de woest stromende Tensleep creek, waarop raften volgens ons niet mogelijk is.
Na de Black Horn mountains veranderde het landschap weer volledig en kwamen wij op een hoogvlakte uit, welke een mooie kleurenpracht liet zien. De kleuren kwamen beter tot hun recht na de regenbui.

onderweg naar Greybull

Het eindstation Cody kwam in zicht. Na de tank weer gevuld te hebben en wat alkoholische versnaperingen bij de Liquor Shop gehaald te hebben zijn wij de KOA camping in Cody opgedraaid.

Omslag van het weer

We worden met regen wakker,hoe kan dat nou?
Het is ook koud, 12 graden.We hebben de kachel maar even aangedaan. We duiken in de koffer voor een lange broek en een jas. Die hebben we wel nodig vandaag!
Het heeft ook wel wat! lekker binnen zitten en niets doen. Een mooi boek lezen of puzzelen....
Gelukkig duurt de bui niet lang en besluiten we een wandeling naar de supermarkt te maken. Van al dat zitten wordt je maar stijf.
Onderweg zijn we de enigen die er lopen! We zijn echt wel twee uur op pad geweest.

Lees het bord op deze splitsing

Op deze foto kun je goed zien dat de stoplichten na de kruising staan. Dat is hier overal zo. Bij ons staan de stoplichten voor de kruising. Je kunt in Amerika dus iets verder bij de kruising oprijden.
Bij deze splitsing lopen we links de straat in , opz oek naar een shop.

De geschiedenis van Wyoming.

Handig zo'n bord, alles staat erop. Korte vertaling; Er is hier behoorlijk veel gevochten tussen de soldaten van de staat en de indianenstammen , die hier van oorsprong leefden. Uiteindelijk zijn de indianen verdreven. Dat verhaal kennen we wel denk ik.
Wie heeft de film ' Dancing with wolves " gezien met Kevin Kostner? Daar wordt dit verhaal tot uitdrukking gebracht.  Deze film is ook in Wyoming opgenomen.

Nadat we de supermarkt gevonden hebben,kwamen we op de terug weg langs deze boom. Nu heb ik altijd wel iets met bomen, maar deze vond ik indrukwekkend! Kijk eens naar die stam, hoe oud zou hij zijn? Wat heeft hij allemaal meegemaakt?
Zou hij die gevechten met de indianen allemaal meegemaakt hebben?
Volgens mij is het een berk.

De weg waar de Koa camping aan ligt.

Op de foto hierboven kun je zien hoe ze de wegen aangeven. Alles gaat met noord/zuid of oost/ west. Je kunt niet makkelijk verkeerd rijden.
Het was nog steeds droog. We hebben lekker gelezen, getekend, helaas niet gezwommen. Maar een prima rustdag. Morgen weer verder